Polycarbonaat, vaak afgekort tot PC, is een sterke thermoplastische hars, meestal geproduceerd uit bisfenol A en fosgeen, maar nu ook ontwikkeld zonder gebruik van fosgeenproductiemethoden. Het werd begin jaren 1960 geïndustrialiseerd en eind jaren 1990 massaal geproduceerd. Het is nu de op één na meest geproduceerde technische kunststof na polyamide. De naam is afgeleid van de interne CO3-groep.

Polycarbonaatplaten zijn een nieuw type zonlichtpanelen en dankzij hun uitstekende prestaties zijn ze de eerste keuze voor dakbedekking voor veranda's.
1. Lichtdoorlatendheid: Polycarbonaat zonlichtpanelen hebben een maximale lichtdoorlatendheid van 89%, vergelijkbaar met glas. UV-gecoate panelen zullen niet vergelen, beslaan of een slechte lichtdoorlatendheid vertonen bij blootstelling aan zonlicht. Het lichtdoorlatendheidsverlies bedraagt ​​slechts 6% na tien jaar, terwijl het verlies bij PVC kan oplopen tot 15%-20% en bij glasvezel tot 12%-20%.
2. Slagvastheid: de slagvastheid is 250-300 keer die van gewoon glas, 30 keer de dikte van acrylpanelen, is 2-20 keer die van gehard glas, met een hamer van 3 kg op de grond over twee meter zonder scheuren, het heeft de reputatie van "onbreekbaar glas" en "rinkelend staal".